GHETTOBLASTER - SINCE EVER

Ghettoblaster is een skateboard- en streetwearmerk in eigendom van UTC Distribution, een distributie opgericht door Giorgio "Bongo" Contati, een van de eerste skaters in Italië met meer dan 30 jaar ervaring in de distributie van Amerikaanse skateboardmerken en de productie van skateboard schoenen en streetwear.

--- 

Hieronder het interview met Giorgio Contati uit "Nessuna Regola" van Lele Lutteri, uitgeverij Alcatraz

---

Ik begon rond 1973 met skateboarden samen met mijn broer.

We kwamen allebei uit de wereld van het schaatsen, en omdat ik elke dag trainde sinds ik ongeveer vijf was, had ik mijn antennes goed openstaan voor alles wat met deze wereld te maken had.

Op een dag zag ik in Genua een jongen met dat vreemde ding onder zijn voeten die over de hoofdstraat van het centrum scheurde (ik ontdekte pas jaren later dat het Ed Natalin was, een beroemde surfer en skater uit Californië, die toevallig in de stad was); die figuur, die zich voortbewoog en bochten maakte tussen de mensen met dat board met wielen eronder, maakte veel indruk op me.

Ik ging meteen op zoek naar dat apparaat en vond eindelijk een skateboardmodel in een speelgoedwinkel in het centrum van Genua. Het was een Gipron van glasvezel en samen met mijn broer bleef ik onze ouders lastigvallen totdat ze toegaven en er een voor ons kochten om met z'n tweeën te gebruiken.

Dat was eigenlijk mijn eerste board, hoewel we, eerlijk gezegd, voordat we de Gipron kochten, met de vrienden uit onze buurt al een soort karretje hadden gemaakt met lagers van motoren om van de hellingen af te gaan terwijl we erop zaten.

Een paar jaar later, rond '76, '77, met de komst van de mode van alles wat uit de Verenigde Staten kwam, begon een andere winkel in Genua skateboards te verkopen.

We wisselden het schaatsen af met het gebruik van het board, maar houd er rekening mee dat het jaren waren waarin de ollie nog niet was uitgevonden (deze fundamentele trick werd in 1978 uitgevonden door de skater Alan Gelfand in de bowl en later ontwikkeld op vlakke oppervlakken door Rodney Mullen in 1982 (red.), dus beperkten we ons tot afdalen, bochten maken, remmen en weinig meer, totdat we bij een kiosk een Amerikaans tijdschrift vonden dat een hele nieuwe wereld voor ons opende en dankzij welk tijdschrift wij, drie vrienden, besloten een Amerikaans board per post te kopen.

Elf maanden gingen voorbij toen we eindelijk een ansichtkaart ontvingen die ons waarschuwde dat ons pakket zeven maanden in bewaring was gebleven, en zo kregen we na bijna een jaar onze eerste professionele plank in handen!

Na vele jaren herinner ik me het niet precies, maar het was ofwel een Bert LaMar met ACS800 trucks en Powel MiniCubic wielen. Dat was eigenlijk het echte begin; destijds reisden we veel voor wedstrijden met de skates, werden vrienden met Angelo Zambito tijdens een reis, en dankzij hem leerden we een skatepark kennen in Antibes, Frankrijk; we regelden het om er te gaan skaten, reisden, natuurlijk zonder ticket, vonden het skatepark gesloten, maar klommen eroverheen en doken meteen op de structuren, zonder ook maar te weten hoe we het moesten gebruiken.

Toen de eigenaar arriveerde om de structuur te openen, werden we natuurlijk op een slechte manier weggestuurd, maar we smeekten hem tot we erbij neervielen om terug te mogen komen en door te gaan met skaten, en zoals gebeurde met onze ouders bij de aankoop van ons eerste board, werkte de techniek!

In dat park was er een kleine bowl en enkele ramps zonder flat bottom of balkonnetjes, naast enkele afdalingen waar slalom werd gedaan. Na die ervaring in Frankrijk besloten we dat ook wij onze eigen ramp in Genua wilden; dankzij de hulp van onze schaatstrainer die in een gemeentelijke werkplaats werkte en dankzij enkele wethouders kregen we het materiaal en de vergunning om een halfpipe zonder flat te bouwen (zoals die in Antibes).

Binnen een paar dagen begonnen mensen het verkeerd te gebruiken, iemand raakte gewond en toen zeiden ze dat de structuur absoluut afgebroken en verwijderd moest worden. We lieten het in één nacht verdwijnen en vonden een plek op een heuvel in een gebied beheerd door priesters die ons toestonden het daar te houden voor een symbolische huur.

Er begon een mooie scene te ontstaan, we pasten de structuur aan door de afmetingen te optimaliseren en de eerste skaters uit heel Italië begonnen te komen om erop te skaten. Ze gaven ons vervolgens ruimte en materiaal voor een tweede ramp, die ongeveer tot '83 duurde.

Dit waren de beginjaren van de scene in Genua en Ligurië; na het midden van de jaren tachtig, met de komst van street skating en de nieuwe shapes van de boards, was er een opleving en breidde de scene zich uit, verplaatsend naar de straten, mede dankzij een ruimte gebouwd boven een van de nieuwe waterzuiveringsinstallaties van Genua die een perfecte spot werd voor de opkomende streetstijl.

Eind jaren tachtig waren er in Genua en omgeving minstens duizend mensen die skateboardden; er kwamen mensen uit Chiavari, Savona, Albissola, Lavagna. We bouwden andere structuren vlakbij die eerste spot, maar er was zoveel volk dat je soms niet eens kon skaten! De eerste skateboom was gekomen en wij zaten er middenin zonder het te beseffen!!! Het was 1988!!!

Toen ik een goed niveau van skaten had bereikt, begon ik freestylewedstrijden te doen door heel Europa en behaalde belangrijke resultaten in veel competities (tweede plaats Wereldkampioenschappen Munster Freestyle 1987 en derde plaats Europees Kampioenschap Praag 1988), ontmoette ik Rodney Mullen, idool van alle skaters van die tijd, in Zweden op het Eurocana Summer Camp in 1984 waar we "valsspeelden" met Max Bonassi... en ik begon samen te werken met Max Cuciti (bmx) met een groep atleten die rondreizende shows door Italië gaven.

Dankzij de ervaring die ik in deze wereld begon op te bouwen, vroeg een winkel in Genua me praktisch als consultant voor de bestellingen van skate-artikelen.

Binnen twee jaar groeide het aan de zaak verbonden handelsvolume aanzienlijk; ik begon zo bestellingen rechtstreeks in de Verenigde Staten te plaatsen en beurzen in Californië te bezoeken en in 1991 nam ik het hele "skatepakket" over omdat de eigenaar van de winkel besloot te verkopen.

Zo werd Totally Distribution geboren, het was 1991, ik was in een garage en begon verschillende merken te importeren en distribueren, ook profiterend van de komst van de "grote golf" van snowboarden in die jaren.

We creëerden een postorderverkoop, de voorloper van online verkoop, een tijdschrift “Freezer”, free press uit die tijd, naast het produceren van enkele video's met als thema Italiaanse skaters waaronder Federico Vitetta, de Panfili, Joe Onorato, Marco Marzocchi, Giovanni Morri, Pietro Matacena, Davide Giuliani, maar aan het eind van de jaren negentig en het begin van het nieuwe millennium werd mijn eerste zoon geboren.

Op dat moment komt het gezin op de eerste plaats en daarom moest ik me daarna noodgedwongen verkleinen; ik was al begonnen met het produceren van een kledinglijn in het verleden en schoenen nadat ik 10 jaar in de sector had gewerkt.

Nadat ik enkele winkels had geopend, concentreerde ik me samen met mijn partner "Tian" op het project “Ghettoblaster”, een lijn van complete skateboards, het belangrijkste Italiaanse skateboardmerk met een productie van hoge kwaliteit.

De passie voor skateboarden heeft me "verre" werelden, verschillende culturen en ongelooflijke ervaringen laten ontdekken, het heeft me naar 58 landen gebracht, ik zou zeggen dat ik hier meer dan gelukkig mee ben!

Blijf skaten!!! En bedankt aan iedereen die me altijd heeft geholpen.!!!

© Urban Trading Company s.r.l., Via Rimassa 47/1 16129  Genova CF 01461350991 P IVA01461350991